Η Γαύδος είναι ένα μικρό νησί νότια της Κρήτης που βρέχεται από το Λυβικό πέλαγος. Ανήκει στον νομό Χανιών και μαζί με τη μικρότερη αδερφή της, τη Γαυδοπούλα, αποτελούν το νοτιότερο άκρο της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης. Τόπος άλλοτε μαγικός, πυκνοκατοικημένος και πολύβοος, κι έπειτα τόπος σκληρής εξορίας, η Γαύδος αποτελεί στις μέρες μας έναν προορισμό για κάθε ταξιδιώτη που θέλει να απολαύσει ήρεμες και ξεκούραστες διακοπές.
Το μέγεθος της είναι μικρό -μόλις 30 τετραγωνικά στρέμματα- κι ένας δεινός περιπατητής σίγουρα θα μπορούσε να την περπατήσει ολόκληρη. Έχει έξι παραλίες -το Σαρακήνικο, τον Άγιο Ιωάννη, τον Λαύρακα, τον Ποταμό, την Τρυπητή και τον Πύργο-, τρεις οικισμούς, το Καστρί, τα Βιτσιανά και την Άμπελο, και κατοικείται από περίπου 100 μόνιμους κατοίκους. Το λιμάνι της είναι ο Καρεβές, από όπου συνδέεται με καραβάκι με τα Σφακιά. Διαθέτει μερικά τουριστικά καταλύματα αλλά οι καλοκαιρινοί επισκέπτες προτιμούν να κατασκηνώνουν στις παραλίες και το Κεδρόδασος που φτάνει μέχρι τη θάλασσα.
Το νησί φαίνεται να κατοικείται διαρκώς πριν ακόμη και από τη Μινωική εποχή. Ιστορικά στοιχεία αλλά και ανακαλύψεις οικισμών υποδηλώνουν ότι παλαιότερα οι κάτοικοί του είχαν φτάσει μέχρι και τις 35.000, εντυπωσιακός αριθμός αν αναλογιστεί κάποιος το μικρό μέγεθός του. Σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα υπάρχουν διάσπαρτα σε όλο το νησί και αποκαλύπτουν τις ασχολίες αυτών των ανθρώπων. Υπαίθρια πατητήρια, ελαιοπιεστήρια, ένας κεραμικός κλίβανος, ρωμαϊκό υδραγωγείο και εγκαταστάσεις εξόρυξης δομικού υλικού, δίνουν την εικόνα ενός τόπου με ανεπτυγμένες αγροτικές και τεχνολογικές δραστηριότητες. Εντυπωσιακός είναι και ο αρχαιολογικός χώρος στον Λαυρακά με τους 20 λαξευτούς τάφους.
Πολλοί ταυτίζουν τη Γαύδο με την Ωγυγία, το νησί που κρατούσε δέσμιο τον Οδυσσέα η μάγισσα Κίρκη. Κατά τις Κρητικές Επαναστάσεις αποτέλεσε καταφύγιο των γυναικόπαιδων, που κατέφευγαν εκεί από την Κρήτη, αλλά και πολλών ανθρώπων που τους αναζητούσαν για κάποια βεντέτα. Αργότερα, το απομονωμένο νησί υπήρξε τόπος εξορίας κατά τη Δικτατορία του Μεταξά.
Στις μέρες μας στη Γαύδο βρίσκουν καταφύγιο αποδημητικά πουλιά, καθώς αποτελεί τον πρώτο σταθμό του μεγάλου τους ταξιδιού από την Αφρική προς την Ευρώπη. Παρόλο που δέχεται ελάχιστο αριθμό βροχοπτώσεων διαθέτει μικρά δάση από κέδρους. Έχει μάλιστα ενταχθεί στο πρόγραμμα NATURA 2000 για την προστασία του Κεδρόδασους, που απειλείται από τον διαρκώς αυξανόμενο τουρισμό.
Σήμα κατατεθέν του νησιού αποτελεί ο φάρος, που χτίστηκε το 1880 από τη γαλλική εταιρεία Οθωμανικών Φάρων. Στην εποχή του υπήρξε ο δεύτερος μεγαλύτερος του κόσμου και ήταν ορατός από απόσταση 42 μιλίων. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο καταστράφηκε ολοσχερώς από βομβαρδισμό. Αργότερα έγινε αναστήλωσή του και το φως του φωτίζει και πάλι το απομονωμένο αυτό νησάκι της χώρας μας.
Οι φωτογραφίες αντλήθηκαν από τον διαδικτυακό τόπο του Δήμου Γαύδου
Καταχωρηθείτε δωρεάν στο Ευρετήριο Τουριστικών Υπηρεσιών
